Dojrzałość

      1 komentarz do Dojrzałość

Dotychczas pisałem z reguły o tym, co niezbyt mi się podoba. Teraz będzie o czymś, co mi się niezmiernie podoba i urzeka mnie w całej rozciągłości. Otóż bardzo sobie cenię znajomości z ludźmi dojrzałymi, pogodzonymi ze sobą, panującymi nad swoim życiem i rozumiejącymi swoje emocje, mającymi do siebie dystans, nie wierzącymi w prawdy ostateczne, poszukującymi prawd, nie zrzucającymi winy za niepowodzenia na siły wyższe, nie usprawiedliwiającymi swoich słabości niemożnością panowania nad nimi, niezakłamanymi wobec siebie i innych. Lubię ludzi otwartych, inteligentnych, od których mogę się uczyć. Lubię dojrzałość. I właściwie post mógłby się zakończyć. Napisałem o wszystkim, co wg mnie czyni z człowieka osobę dojrzałą. Ponieważ jednak ostatnio zderzam się z karkołomnymi opiniami na temat dojrzałości, więc pociągnę odrobinę temat. Nie zgadzam się z wieloma obiegowymi opiniami traktującymi dojrzałość, jak stan idealny, a więc praktycznie niemożliwy do osiągnięcia. Dążenie do niedoścignionego ideału jest dla mnie niedojrzałe. Zakładanie sobie nierealnych celów prowadzi do frustracji, tymczasem dojrzałość nie jest niczym niezwykłym i niczym idealnym. W dochodzeniu do dojrzałości pomagają nam często mocne i ciężkie przeżycia, bo dzięki nim jesteśmy w stanie nieco przewartościować swoje założenia. Są tacy, którzy z takich prób nie wychodzą cało. Ale nie o nich chcę pisać. Chcę pisać o ludziach dojrzałych, dla których dochodzenie do dojrzałości i trwanie w dojrzałości jest procesem dynamicznym trwającym przez całe nasze życie, wymagającym od nas pracy, myślenia, rewidowania swoich poglądów, refleksyjności, rozwijania się. Chcę napisać o ludziach, którzy z dojrzałości czerpią siłę do pełnego życia, dla których odkrywanie siebie i prawdy o sobie nie jest przyczynkiem do negacji wszystkiego wokół. Ci z Was, którzy przeżyli już wszystko, wierzą w odwieczne prawdy i wartości (cokolwiek to słowo znaczy), wiedzą już wszystko, są lepsi od innych, są dumni z tego, że są Polakami, białymi, wykształconymi za granicą, managerami, wiedzącymi bez wątpliwości co jest dobre a co złe, nie zauważą zapewne, że zamykają sobie drogę do dojrzałości. Dojrzałość pozwala dostrzec, że jesteśmy wszyscy tacy sami, mamy te same bolączki, te same pragnienia. Tyle ile jest ludzi, tyle jest zwierciadeł, w których człowiek może się przejrzeć. Bo jesteśmy swoimi odbiciami. Różnie sobie z tą wiedzą radzimy w zależności od genów, inteligencji, wrażliwości i środowiska w jakim się obracaliśmy i obracamy. Jeśli miałbym wskazać, co czyni z nas ludzi spełnionych i szczęśliwych bez wahania wskazał bym na dojrzałość.

Mariusz

Udostępnianie

1 thought on “Dojrzałość

  1. Malena

    Świetny tekst. Niestety niewielu ludzi naprawdę rozumie co to znaczy być dojrzałym. Warto dodać że jest kilka że tak to ujme aspektów dojrzałości które w sumie składają się na jej pełnię. Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.